Fylgja minningarsíðu
Þórarinn Björn Steingrímsson
Fylgja minningarsíðu
27. ágúst 1946 - 11. febrúar 2026
Andlátstilkynning
Þórarinn Björn, eiginmaður, faðir og afi. Hann lést á miðvikudaginn 11. feb á heimili sínu.
Aðstandendur
Birgit Eivor Schov, Kristbjörg Anna Þórarinsdóttir, Níels Þorgeir Þórarinsson, Sturla Emil Sturluson, Íris Olga Lúðvíksdóttir
Þakkir
Kærar þakkir til Heimahlynningar á Akureyri sem gáfu okkur ómetanlegan stuðning í gegnum síðustu vikurnar.
Minning um fóstra minn
Þann 27. ágúst 2007 rann upp stórmerkur afmælisdagur okkar Tóta, dagurinn þegar við áttum samanlagt 100 ára afmæli. Við höfðum margoft talað um að halda rækilega upp á hann með látum. En verkum þurfti að sinna og á sjálfan afmælisdaginn okkar var ég á haus í heyskap en Tóti og Birgit áttu von á gestum í mat sem átti að hefjast á tilsettum tíma. Öll von var úti, það stefndi í vonbrigða-100 ára afmæli - en þá hringdi Tóti. Hann var lagður af stað, ,,ég næ kvöldmatnum, verð kannski aðeins of seinn en Lambi (gesturinn) fyrirgefur það!” Um sex-leytið renndi Tóti inn á túnið þar sem ég var ein eftir að pakka rúllum, klifjaður góðgæti úr bakaríi. Í rétt korter sátum við í sólskininu við dyninn af verklausri dráttarvélinni minni, gúffuðum í okkur bakkelsi með kókómjólk og hlógum af hverri annarri vitleysunni. Svo var hann rokinn og ég kláraði að pakka rúllunum. Afmælisdagur sem ég gleymi seint en svona var að eiga Þórarinn Björn að, lífið var skærara en ella. Þetta er minning sem kjarnar samband okkar Tóta.
Bæta við leslista
Þórarinn Björn Steingrímsson
Þórarinn Björn Steingrímsson, - Tóti – hefur kvatt. Við hefðum viljað fylgja honum síðasta spölinn, en af því verður ekki. Við sitjum bara heima og gleðjumst yfir minningunum. Það var í Héraðsskólanum á Laugum sem við Tóti kynntumst. Tóti var þá þegar og jafnvel alveg sérstaklega þá (mjög svo varlega orðað), frekar uppátækjasamur og jafnvel aðeins hrekkjóttur. Honum datt ýmislegt í hug sem var svo frumlegt að mjög ólíklegt er að nokkrum öðrum hefði dottið það í hug og engar líkur til þess að nokkrum dytti í hug að framkvæma það. Nema honum. Vélar og verkfæri heilluðu hann og tilraunir af ýmsum toga eins og að framleiða rafmagn sem hann vissi allt um, t.d. með gömlu handsnúnu símtæki og láta okkur félaga sína prófa að halda í vírana meðn hann snéri sveifinni! Þó að eftir Laugaskóla hafi komið smá hlé, þá hefur samleið okkar verið löng og falleg og samtöl góð og uppbyggileg. Tóti var einn þeirra manna sem var mest í essinu sínu ef hann gat komið einhverjum til hjálpar og hafði þess vegna dálæti á biluðum bílum og verkfærum vina sinna. (Reyndar urðu allri vinir hans í slíkum aðstæðum). Uppátækjasemi hans birtist þá í lausnum og úrræðum sem engum öðrum gat dottið í hug. Skemmtilegasti kafli samskiptasögunnar var tíminn á Hverfisgötu 75 þar sem Tóti bjó um tíma hjá okkur hjónunum ásamt Hinriki Árna. Þeir tóku sannarlega til hendinni við heimilishaldið. Einkum var laugardagstiltektin eftirminnileg! Tóti var æfinlega fjarska glaður yfir því sem honum þótti gott að við hefðum í matinn og óglaður yfir því sem honum þótti ekki gott (sem var afar fátt) og var jafn hreinskilinn í orðum um hvorttveggja! Á þessum tíma vorum við einnig saman við störf í Kísiliðjunni við Mývatn. En okkar stærsta sameiginlega og ógleymanlega stund var í kirkjunni á Grenjaðarstað þegar þau gengu í hjónaband Tóti og Birgit Eivor Schov.
Bæta við leslista
Kveðja frá Kolla og Guðlaugu, Lamba og Sigurveigu
Tóti vinur okkar er lagður af stað í sína hinstu för. Hann var góður vinur og vinnufélagi til margra ára og gerði yfirleitt alla daga betri hjá vinum sínum. Hann var líka hrekkjóttari en gengur og gerist og eru til margar sögur af uppátækjum hans sem ekki verða tíundaðar hér, enda erfitt að nefna þar eitt frekar en annað. Tóti var náttúrubarn og hafði gaman af veiði allskonar og útivist, honum fannst ekki leiðinlegt að fara í fjallaferðir og þótti þá yfirleitt skemmtilegast ef eitthvað gekk úrskeiðis enda var hann snillingur í að gera við hluti og mátti ósjaldan sjá hann á kafi ofan í vélarhúsum þannig að lítið stóð upp úr nema lappirnar. Tóti fór yfirleitt sínar eigin leiðir og gerði lítið með álit annarra, þegar Kolli bauð honum í brúðkaupið sitt fór hann bara með Birgit til séra Danna og lét hann pússa þau saman. Eftir það gátu þeir félagarnir haldið upp á sameiginleg brúðkaupsafmæli. Danska konan, hún Birgit var þá komin inn í líf hans og gerði hann að fjölskylduföður. Það hefði ekki öðrum konum farið betur úr hendi.
Bæta við leslista
Nokkur orð um kæran bróður
Tóti bróðir var mér 11 árum eldri og þess vegna ekki sjálfgefið að við yrðum eins náin og raun varð á. Hann flutti nefnilega að heiman skömmu eftir fermingu, nokkurn veginn á þeim tíma sem ég byrjaði að festa atvik í minni. Flestar af fyrstu minningum mínum um Tóta tengjast því komum hans heim í Ytri-Tungu. Þá fylltist herbergið inn af stofunni af lyktinni frá tyggjópökkunum, sem fylgdu honum hvert sem hann fór, ásamt tónlistinni sem meðal annars náðist frá Radio Luxembourg. Þar gat maður heyrt nýjustu erlendu lögin, sem sjaldan voru spiluð á Gufunni svokölluðu. Til að geta náð útsendingunum sem allra best, var útvarpi komið fyrir á herbergisofninum og búið til loftnet úr löngum vír, sem Tóti teygði í þá átt sem honum fannst gefa hagstæðustu skilyrðin. Hápunktur gleðinnar var þegar ég fékk það mikilvæga hlutverk að vera burðarstólpi fyrir vírinn og, ef minningar mínar svíkja mig ekki, þá hvarflaði það aldrei að mér að láta vita af vöðvaþreytunni sem ágerðist stöðugt eftir því sem tíminn leið. Því hjá Tóta bróður, í tyggjóilminum og umlukin tónlistinni, vildi ég vera sem allra, allra lengst.
Bæta við leslista
Caro zietto
Scrivo nella mia lingua madre, perché mi sento più libera di esprimermi. Ricordo ancora il primo giorno che ti ho incontrato, ancora non parlavo islandese ma il tuo sorriso ed abbraccio mi dissero tante cose, la più importante é che ero parte di una gran bella famiglia. Non mi sono mai sentita una nipote con te ma una figlia. Hai avuto sempre immensi sorrisi ed abbracci per me che non dimenticherò mai. Non posso ancora credere di non poterti rivedere più, un pezzo del mio cuore è andato via con te oggi. Solo una cosa mi rende meno triste é che adesso so che ogni volta che farò un concerto tu sarai lì in prima fila ad ascoltarmi ed applaudirmi. Conserverò con gelosia tutti i nostri ricordi insieme, le volte che siamo andati a pescare, quando mi hai insegnato a mettere il pesce sotto sale ed aggiustare un motore della macchina( questa ultima cosa non ti é riuscita bene però). Tu eri uno dei motivi perché amo venire ad Akureyri, mi piaceva incontrarti e passare del tempo insieme, amavo le tue storie sul tuo passato e sul passato della famiglia. Mi hanno fatta amare ancora di più l'islanda. Sono sicura che sei passato dall entrata dei VIP in Paradiso, e prego DIo di accoglierti a braccia aperte e con tutti gli onori, come tu meriti. Buon viaggio caro zietto, con amore Pamela
Bæta við leslista