Skip to content
Mitt svæði
no image

Fylgja minningarsíðu

Svanur Pálsson

Fylgja minningarsíðu

16. mars 1937 - 14. desember 2025

Andlátstilkynning

Ástkær eiginmaður minn og faðir SVANUR PÁLSSON landfrædingur lést á Landspítalanum 14. desember. Útförin fer fram frá St. Jósefskirkju á Jófrídarstadavegi í Hafnarfirõi mánudaginn

Útför

29. desember 2025 - kl. 11:00

Útförin fer fram frá St. Jósefskirkju á Jófrídarstadavegi í Hafnarfirõi mánudaginn 29. desember klukkan 11.

Aðstandendur

Marselína Pálsson Helga Rós Svansdóttir

Skrifa minningargrein
Hver minning er dýrmæt perla

Við Svanur kynntumst fyrst árið 1982 þegar ég hóf störf hjá Skógræktarfélagi Hafnarfjarðar. Þá var ég á fjórtánda ári. Það var afabróðir minn, hann Óli Villa, sem bauð mér starfið en á þessum tíma var Óli formaður félagsins og hafði yfirumsjón með sumarstarfsfólkinu sem voru aðallega skólakrakkar. Svanur var á þessum tíma í stjórn félagsins. Óli og Svanur voru miklir félagar og báðir mjög áhugasamir um náttúru landsins. Svanur vissi allt um jarðfræði, örnefni og þess háttar en Óli var vel að sér um plöntur og fugla. Á þessum árum fóru þeir alltaf saman í eina tjaldútilegu um landið. Stundum fékk ég að fara með þeim í gönguferðir. Þetta voru gjarnan dagsferðir. Mér eru sérstaklega minnisstæðar tvær ferðir. Önnur var upp á Þráinsskjöld á Reykjanesi og hin upp á Miðfell í Hrunamannahreppi. Það var sannarlega heiður fyrir ungan mann að fá að fara með. Það var svo gaman að hlusta á þá fræða hvorn annan og mig í leiðinni.  Hólmfríður Finnbogadóttir var líka byrjuð að vinna hjá félaginu á þessum tíma. Hún varð svo seinna formaður og síðan framkvæmdastjóri félagsins. Svanur og Hólmfríður náðu líka vel saman þrátt fyrir að þau væru mjög ólík og voru í raun trúnaðarvinir. 

no image

Bæta við leslista

Með hlýhug og þakklæti

Gestabækurnar í Hólum geyma margar sögur. Einu er þó hægt að ganga að sem vísu. Vor og haust er þar skrifuð kveðja, með fíngerðri vandaðri rithönd. Kveðjan er ekki löng og gjarnan á þessa leið: Þökkum ánægjulega heimsókn. Og undirskriftin er Svanur Pálsson. 

Bæta við leslista

Vinarkveðja

Svanur Pálsson, vinur minn, lést 14. desember 2025 á Landspítalanum í Reykjavík. Á kveðjustund langar mig til að minnast hans og rifja upp minningar frá liðnum áratugum. Öðlingur er orðið, sem ég tel lýsa best persónu hans og nærveru. Svanur var hófsamur í orðum og lagði bara gott til málanna en skaplaus var hann ekki. Hann kunni vel þá list að vera ekki uppnæmur fyrir smámunum.

no image

Bæta við leslista

Ljúf minning lifir

Að kveðja ástvini er alltaf erfitt, sérstaklega ástvini sem maður hefur þekkt alla sína ævi.  Svan kynntist ég á mínu fyrsta ári, enda tíður gestur á heimili þeirra Svans og Línu við Háukinn. Kærleikurinn og góðmennskan sem ríkti í Háukinn gerðu mikið fyrir mig, enda var ég svo heppin að geta kallað þau „hin mamma og pabbi“. Bækur um alla veggi og alltaf góð matarlykt. Háakinn á sérstakan stað í mínu hjarta.  Það var spennandi sem barn að sjá allar þessar bækur, ég hélt að mögulega ætti Svanur allar bækur í heiminum. Hann var fróður og vel lesinn, náttúruunnandi mikill og húmoristi. Honum tókst meira að segja að slá á létta strengi undir það síðasta, fékk fólkið í kringum sig til að brosa þó kveðjustundin væri á næsta leiti. Ég þakka þér fyrir allar stundirnar elsku Svanur, þú hafðir meiri áhrif á líf mitt en þig grunaði. Þangað til næst.

Bæta við leslista

Dearest Manong

Good morning or Gudandayin everyone.

no image

Bæta við leslista