Hrafn Benediktsson lést á Landsspítalanum við Hringbraut 31. desember 2025. Útför hans fer fram frá Áskirkju mánudaginn 12. janúar kl. 11.

Starfsfólki Landsspítalans og hjúkrunarheimilisins á Grund eru færðar alúðarþakkir fyrir góða og kærleiksríka umönnun.

Hrafn Benediktsson fæddist á Hofteigi á Jökuldal 14. desember 1933 og bjó þar til ellefu ára aldurs en þá fluttist fjölskyldan að Bræðratungu í Reykjavík. Foreldrar hans voru Benedikt Gíslason bóndi og rithöfundur f. 1894, d. 1989, kenndur við Hofteig á Jökuldal og Geirþrúður Bjarnadóttir húsfreyja f. 1899, d. 1978. Systkini Hrafns voru Bjarni Sólmundur, f. 1922, d. 1968, Hildur, f. 1923, d. 2013, Lára Margrét, f. 1925, d. 2014, Sigríður, f. 1926, d. 2015, Bergþóra, f. 1927, d. 2009, Árni, f. 1928, d. 2019, Guðrún Auður, f. 1930, d. 2019, Gísli Egill, f. 1936, d. 1967, Sumarliði Steinarr, f. 1937, d. 2008 og Einar, f. 1939, d. 1985.

Hrafn kvæntist 7.4.1956 Finnlaugu Guðbjörgu Óskarsdóttur, húsmóður, f. 20.02.1938. Foreldrar hennar voru Óskar Ingvarsson, bifreiðastjóri, f. 1903, d. 1977 og Elma Ída Ingvarsson Jensen, saumakona, f. 1917, d. 1972. Börn þeirra eru 1) Elma Ósk, f. 4.2.1956, d. 2.4.2022, dóttir hennar og Jóns Arnarrs Einarssonar, f. 12.2.1949,  a) Kristín Birta, f. .6.6.1982, fyrir átti Jón þrjú börn, Orra, Arnarr Þorra og Ásdísi Grímu 2) G. Sólveig, f. 8.3.1957, börn hennar og Ásgeirs Hinriks Þorvarðarsonar, f. 16.11.1952 eru a) Kolbrún Silja, f. 17.6.1974, b) Hinrik Már, f. 22.8.1978, c) Þorvarður Hrafn, f. 22.3.1986 og d) Sigríður Dagbjört, f. 15.1.1991, Ásgeir átti fyrir soninn Valgeir, f. 5.3.1971, 3) Benedikt, f. 12.9.1960, börn hans og Guðrúnar Kjartansd. f. 26.5.1961 eru a) Katrín, f. 8.8.1982, b) Steinunn Elísabet, f. 7.10.1989, þau slitu sambúð, sonur hans og Birnu Helgu Garðarsd., f. 21.6.1962 er a) Garðar Hrafn, f. 5.8.1996, 4) Auður, f. 28.5.1962, börn hennar og Páls Pálssonar, f. 26.4.1962, eru a) Hörður Páll, f. 31.8.1981 og b) Finnur Hrafn, f. 12.6.1983. Þau slitu sambúð. Börn hennar og Eggerts Sigurbergssonar, f. 7.2.1962 eru a) Óskar Eggert, f. 25.7.1995 og b) Ellen Elma Ástrós, f. 27.6.1996. Þau skildu. 5) Gísli Egill, f. 11.11.1966, börn hans og Ingu Elsu Bergþórsd., f. 25.8.1968 eru a) Telma Líf, f. 30.4.2001 og b) Júlía Sólveig, f. 24.11.2006, 6) Bjarni, f. 12.4.1971. Dóttir hans og Soffíu Jóhannsd., f. 27.10.1974 er Alexandra Jóhanna, f. 1.8.1992. Þau slitu sambúð. Börn hans og Guðrúnar Heiðu Sigurgeirsd., f. 25.9.1973 eru a) Sindri Freyr, f. 18.2.1997 og b) Guðrún Birna, f. 8.9.2012. Þau slitu sambúð. Sambýliskona Bjarna er Margrét Sól Thorlacius, f. 7.12.1978 og sonur þeirra er Axel Nói, f. 15.8.2005 og 7) Hrafnhildur Sif, f. 10.02.1973. Börn hennar og Þorsteins Inga Garðarssonar, f. 2.9.1975 eru a) Ingvar Hrafn, f. 3.11.2000, b) Elfar Ingi, f. 9.8.2003 og c) Elma Finnlaug, f. 20.04.2006.

Hrafn lauk Samvinnuskólaprófi árið 1953 og starfaði við innri endurskoðun hjá Medcalf Hamilton Smith & Beck co. á Keflavíkurvelli, hann var bókari hjá Kaupfélaginu á Skagaströnd, bókari í Prentsmiðjunni Eddu, bókari í Kaupfélaginu í Hafnarfirði, kaupfélagsstjóri Kaupfélags Norður-Þingeyinga, skrifstofustjóri á Kirkjusandi og bókari og sérfræðingur hjá Húsnæðisstofnun ríkisins og síðar Íbúðalánasjóði.

[DEFAULT]

Elsku pabbi lést á gamlársdag. Hann strauk mér um vangann á bráðamóttökunni tveimur dögum fyrr og sagði: Já hún er ekki löng ein mannsævi, svo tók hann utan um mig. Hann kvaddi mig með orðunum bless ástin mín eins og ég kveð börnin mín oft.

Hann var stór hluti af lífi mínu, en ég hef búið með fjölskyldu minni í sama húsi og foreldrar mínir og hef verið í daglegum samskiptum við þau allt mitt líf. Hlýja, góð nærvera og væntumþykja einkenna minningu um pabba. Fróður var hann og minnugur með afbrigðum. Hann var alinn upp á miklu bókmenntaheimili og bæði las og fór með ljóð með fallegum takti og hrynjanda. Það var yndislegt að hlusta á hann rifja upp sögur af liðnum tíma og ógleymanlegt að ferðast með honum og fræðast um landið. Pabbi var áhugasamur um málefni líðandi stundar og lét sig þjóðmálin varða.

Benedikt Gíslason afi skrifaði bréf til Gunnars Gunnarssonar skálds 17. febrúar 1939 þar sem hann sagði fréttir af fjölskyldu sinni og um pabba hafði hann það að segja að Hrafn 5 ára er ákaflega efnilegur. Lærir allt sem hann heyrir, og er með afburðum málviss.

Pabbi er fæddur á Hofteigi á Jökuldal árið 1933.  Hann ólst upp í ellefu systkina hópi á einu af stærstu fjárbúum landsins.  Í þá daga var Hofteigur jafnframt bæði kirkjustaður og ferjustaður yfir eina hrikalegustu jökulá landsins. Pabbi fékk lífshættulega lungnabólgu síðasta vorið sem hann bjó á Hofteigi. Þegar hann náði að rísa aðeins upp í rúminu, horfa út um gluggann og sjá lamb bíta fékk hann sterkan lífsvilja og náði sér í framhaldinu, en hann var með verki í fótunum fram á haustið. Vegna veikinda hans varð hann eftir með móður sinni þegar öll fjölskyldan flutti suður og tók flugvél til Reykjavíkur eftir dvöl á búinu að Egilstöðum.

Pabbi var af þeirri kynslóð Íslendinga sem hefur lifað stóran hluta Íslandssögunnar, áttu rætur í sveitinni en fluttust svo á mölina í hernumdu landi. Hann gjörþekkti sögu fjölskyldu sinnar og uppruna allan. Þar sem hann hefur bæði búið og dvalið langdvölum víðsvegar á landsbyggðinni þekkti hann óhemju mikið af fólki, bæjarnöfnum og  örnefnum sem hann hefur verið óspar á að deila með okkur á ferðalögum um landið.  

Það væri löng grein að gera öllum hans lífs- og starfsferli skil en við þekkum hann flest sem bóndason, skrifstofumann, ökukennara, bókara, skrifstofustjóra, kaupfélagsstjóra, fasteignasala, prentsmiðjumann og síðast en ekki síst samvinnumann. Færri vita líklega  að pabbi er líka alinn upp í Laugardal, því pabbi var 11 ára þegar hann flutti í Bræðratungu við Holtaveg. Þar sinnti hann sínu fyrsta launaða starfi þegar hann bar út Morgunblaðið í hvert hús í Laugardalnum allt frá Ásmundarsafni í Sigtúni og inn til Hálogalands sem er á hæðinni við Sólheimablokkirnar.  Fyrir vinnulaunin á Morgunblaðinu keypti hann hjól og hóf sendilstarf í versluninni Geysi.   

Pabbi kynntist mömmu á nýjarsdansleik árið 1955 og hann kvaddi þessa jarðvist á gamlárskvöld 2025 og höfðu þau þá deilt saman lífi í 71 ár. Mamma elskar að dansa og saman dönsuðu þau í Vetrargarðinum í Tívolí í Vatnsmýrinni á nýársnótt. Foreldrar mínir áttu miklu barnaláni að fagna og urðum við systkin sjö talsins og afkomendurnir eru orðnir 47 talsins. 

Við höfum átt yndislegar samverustundir með pabba og mömmu í Neðri-dal þegar við ólumst upp en jörðin var eyðibýli á þeim tíma og þar var hvorki rafmagn né rennandi vatn. Pabbi sló með orfi og ljá og þar var dýrðin ein í fjalla, lækja og fossasal. Í sumarhúsinu í Kjós áttum við líka dýrðar stundir, oft fóru mamma og pabbi þangað að morgni og komu heim síðdegis og borðuðu með okkur kvöldmat.

Heimili foreldra minna hefur oft á tíðum verið eins og félagsmiðstöð í gegnum árin, börn, vinir og ættingjar ætíð velkomnir. Oft hafa þeir sem höllum fæti hafa staðið átt athvarf þar.  Það er ómetanlegt fyrir börnin mín hvað foreldrar mínir hafa verið hjálpleg við að taka þátt í uppeldi þeirra. Þau eiga góðar minningar af afa sínum og söknuður þeirra er sár. Í skóla fengu þau vitnisburð um fullorðinslegan orðaforða sem þau geta þakkað afa sínum og ömmu. 

Við Þorsteinn og fjölskyldan viljum að leiðarlokum þakka pabba fyrir einstök viðkynni og sambýli og kveðja hann með ljóði sem Benedikt Gíslason afi orti við andlát Gísla Egils bróður pabba.

Við kveðjum þig. Svo hljóðar harmsins mál.

Hún kveður aldrei, hvorug aðra í heimi,

Er ein og söm um þrotlaust tímans skeið.

Elsku pabbi hafðu þakkir fyrir allt. Ég elska þig. Guð geymi þig.

Við höfum alist upp með afa og ömmu inná heimilinu og erum við mjög þakklát fyrir það einstaka samband sem við eigum þar sem ekki allir fá að upplifa slíkt. Við eigum svo margar dýrmætar minningar með ömmu og afa og nutum við þess mikið af hafa þau hjá okkur. Hvort sem það var að borða kvöldmat saman og segja þeim frá deginum okkar, fá hafragraut í morgunmat hjá ömmu og afa,  stelast í gotterí sem var til hjá þeim eða fara saman niður og fá eftirrétt á kvöldin og hlusta á gamlar sögur. 

Elma Finnlaug hefur alltaf verið mikil tónlistakona og var til að mynda í kór sem barn, spilaði á þverflautu og söng mikið heima við. Amma og afi hafa alltaf notið þess mikið að hlusta á hana syngja og spila og bað afi oft um einkatónleika þegar hann kom í mat sem og að hvetja hana áfram í tónlistinni. 

Bílferðir í sumarbústaðinn í Kjósinni eru einkum eftirminnilegar þar sem við systkinin fengum oft að fljóta með ömmu og afa í bústað. Á leiðinni sungum við mikið saman og fræddi afi okkur oft um fjöllin og aðra staðhætti á leiðinni. Hápunktur bílferðarinnar var samt þegar afi dró fram súkkulaðirúsínurnar til að bjóða uppá.

Það hefur alltaf verið notalegt að liggja með afa og slaka á og er okkur minnisstætt þegar við fórum í berjamó og allir voru að tína ber nema afi sem lá í móanum með strá í munnvikinu. Þá var gott að taka sér pásu frá tínslunni og liggja með honum. Elmu Finnlaugu fannst meira að segja svo notalegt að liggja hjá afa að þegar hún var yngri átti hún það til að ganga í svefni niður til ömmu og afa og kúra á milli þeirra. 

Afa fannst gaman að fara í Costco og höfum við farið oft með honum þangað sem og IKEA í gegnum tíðina. Við áttum oft góðar stundir í mötuneytinu í IKEA þar sem afi og amma keyptu fyrir okkur kjötbollur og jafnvel ís eftir ferðina.  

Við höfum öll stundað íþróttir af miklu kappi og hafa amma og afi stutt okkur í því alla tíð. Þau voru alltaf til í að mæta á körfuboltaleiki, handboltaleiki, fimleikamót, skákmót sem og skólaviðburði og var afi alltaf jafn glaður að taka þátt í þessu með okkur og hlusta á okkur tala um íþróttirnar. 

Afi vildi okkur mjög vel í skóla og var stoltur þegar við sögðum honum að okkur hafi gengið vel og fengið góðar einkunnir fyrir próf og verkefni. Elfar fór stundum til ömmu og afa og las fyrir þau Gíslasögu Súrsonar og Kjalnesingasögu og tóku þau alltaf jafn vel í það alveg sama hversu oft hann var búin að lesa þessar bækur fyrir þau. En þetta voru dásamlegar stundir og hélt Elfar áfram að lesa fyrir afa. Það síðasta sem Elfar las fyrir afa var byrjunin úr bókinni Smiður Andrésson eftir Benedikt langaafa.

Afi var mikill sælkeri og var alltaf til gotterí hjá ömmu og afa. Það gladdi hann mikið þegar hann fékk sér mola. Afi var með einstakan húmor og var alltaf stutt í gleðina. Það var mikið hlegið við matarborðið og fannst honum gaman þegar við gátum hlegið með honum. Afa fannst líka gaman að segja brandara og þó hann var farin að missa heyrnina og heyrði ekkert hvað við vorum að tala um þá sagði hann samt brandara og flissaði sjálfur. 

Þegar Ingvar og Steinunn eignuðust sitt fyrsta barn í sumar, hann Hilmar Smára, var afi svo áhugasamur um hann og spurði um hann á hverjum degi. Auðnaðist afa að koma í skírnina hans Hilmars Smára en það var síðasti viðburðurinn sem hann sótti. Honum voru sýndar myndir nánast daglega og lifnaði yfir afa þegar hann fékk heimsókn frá nýjasta langafabarninu. 

Það breyttist mikið þegar afi fór á spítalann og heimsóttum við hann þar mikið en best var að hafa hann heima hjá okkur. Afi var engum líkur með svo góða nærveru og vildi öllum svo vel. Afi þú varst okkur svo dýrmætur við söknum þín og elskum þig

- Ingvar Hrafn, Steinunn, Elfar Ingi og Elma Finnlaug.

Minningarsíður

Nýleg andlát

Útfarir

Hlaðvarp

Þjónustusíða

Fræðsluefni

Hrafn Benediktsson

Andlátstilkynning

Útför

Aðstandendur

Þakkir

Elsku pabbi

Minningagrein um afa