Guðmunda Steingrímsdóttir

Við sátum í sólinni og drukkum kaffi.Þetta var í ágúst á síðasta ári.Ásdís kom til að sjá nýja heimilið mitt.Við höfðum ekki hist í nokkurn tíma en það skipi engu máli því upplifunin var allaf eins og það hefði gerst í gær.Hún sagist ætla að taka þátt í Reykjavíkurhlaupinu og taka 10 km. á sínum forsendum.Þannig var Ásdís. Hún var búin að vera veik lengi en hún hélt allaf sínu striki.Við kynntumst fyrir tæpum tuttugu árum í Heilsusetri Þórgunnu þar sem við lærðum svæðameðferð.Við smullum saman og rákum um tíma meðferðarstofu.Við kölluðum okkur meðeigendur því við áttum saman hillur og glös.Þetta var á þeim árum sem 'Asdís hafði áhuga á óhefðbundinni meðferð.Við hittumst oft á þessum árum og alltaf var svo nærandi að vera í samvistum við hana,Það var gaman að fylgast með henni þegar hún skipi um starfsvettfang eftir að hún hafði verið hjúkrunarfræðingur og hellti sér í nám í bókmenntun og skapandi skrif.Hún bauð mér á námskeið í skapandi skrifum og nú sé ég eftir því að hafa ekki farið.Ásdís var svo lifandi og gerði svo mikið.Fjölskylda hennar var henni svo dýrmæt og gaf hún sig alla í stundir með henni.Það gerði hún líka fyrir svo marga aðra.  
Ég sé fyrir mér brosið hennar,Heyri hlátur henar og Hvatningu.
Votta fjölskyldu hennar innilega samúð.
Minning um dásamlega konu lifir

Minningarsíður

Nýleg andlát

Útfarir

Hlaðvarp

Þjónustusíða

Fræðsluefni

Ásdís Björg Káradóttir

Útför

Ertu með minningargrein?