Ágúst Ágústsson lést á Landsspítalanum í Fossvogi 21. ágúst 2026.

Nú ertu horfinn af sjónarsviðinu en minningarnar um þig munu lifa áfram í huga mínum, bjartar og skemmtilegar. Ég man okkar fyrstu kynni, ég var 17 ára og kominn í skóla hjá Póst- og símamálastofnun. Hafði tvífallið á landsprófi en móðir mín gafst ekki upp, hélt að ég hlyti að geta lært eitthvað. Faðir minn, póstfulltrúinn, liðkaði fyrir því að ég yrði skráður í símvirkjanám haustið 1967. Það vildi nú ekki betur til en svo að bóklegi hluti námsins fór fram á hæðinni fyrir ofan billjarðstofuna við Klapparstíg og oftast fór það á þá leið að eftir að hafa litið inn á „billann“ í frímínútum, þá sleppti ég tímunum sem eftir lifði skóladags. Þú varst kóngurinn á Klapparstígnum, Gústi. Barst sigurorð af fremstu spilurum þess tíma, Nóa í bankanum, Óskari rakara, Gunnari í Húsgagnahöllinni svo fáir séu nefndir. Enginn lék af jafnmiklu öryggi og þú. Þennan vetur varst þú Íslandsmeistari í snóker í fyrsta sinn, afrek sem þú áttir eftir að endurtaka oftar en einu sinni. Okkur varð fljótt vel til vina, tónlistin tengdi okkur saman. Þú bauðst mér heim á Hringbrautina, kynntir mig fyrir Sveini bróður þínum sem sýndi mér hljóðkerfismagnara sem hann hafði smíðað sjálfur. Sveinn reyndist þér oft haukur í horni þegar eitthvað bilaði í hljóðflutningstækjum. Ég hætti í skólanum eftir haustönnina og fór til Lundúna eftir jólin, dvaldi þar fram eftir janúarmánuði. Skömmu eftir heimkomuna réðst ég til vinnu hjá Hljómum frá Keflavík sem „roadmananger“ og sagði þér tíðindin. Skömmu seinna tjáðir þú mér að þú hefðir verið ráðinn „roadmananger“ hjá Flowers helstu keppinautum Hljóma í vinsældakapphlaupi þess tíma. Þarna vorum við vinirnir orðnir kollegar, fyrstu rótararnir í íslenskri poppsögu. Vinaböndin styrktust mikið og við skipumst á reynslusögum. Það er margs að minnast. Einu sinni fórum við á billjarðstofuna í Einholti og háðum snókereinvígi með einni rauðri. Ég byrjaði og datt í mesta stuð ævi minnar, „hreinsaði“ fyrstu fimm leikina. Í sjötta leik mistókst mér að setja rauðu upphafskúluna niður og þú komst að. Gerðir þér lítið fyrir og „hreinsaðir“ sjö leiki í röð! Ég gafst upp, hafði átt góðan leik en ekki nógu góðan til að sigra þig, snillinginn. Ég fluttist til Kaupmannahafnar í ársbyrjun 1970. Þú komst þangað með Túbrot  um vorið. Þið voru bókaðir á heitasta staðnum Revolution og við áttum góðar stundir saman þá dagana. Um haustið hittumst við að nýju við upptökur á „Undir áhrifum“ í stúdíóinu hjá Wilfoss gamla á Fredriksberg. Ég fór með ykkur til Íslands að þeim loknum. Við æfðum saman í ársbyrjun 1971 fyrir upptökur í Ríkisútvarpinu á tveimur lagagrunnum, þú á píanó og ég á gítar (sjá mynd). Gunnar og Rúnar úr Trúbrot og Björgvin (á munnhörpu) og Siggi Karls úr Ævintýri léku með okkur inn á hljóðritin. Mér þóttu alltaf fallegir píanóhljómarnir sem þú settir inn. Ég bjó í Kaupmannhöfn þegar þú komst með Trúbrot enn einn ganginn, vorið 1972. Það var stórkostlega skemmtilegur tími. Jafnframt því að heil hljómplata var tekin upp, „Mandala“ þá kom til skjalanna umboðsmaður sem við minntumst iðulega á seinna í lífinu. Johnny hét hann, kostulegur náungi. Hann sótti okkur á 7 sæta sendibíl og ók okkur á ofsahraða yfir Sjáland að ferjustað, þaðan sem siglt var til Jótlands, þar hafði hann bókað Trúbrot til að spila á stórri skólahátíð. Þar gekk allt að óskum en skelfilegt þótti okkur að sitja í bílnum til baka með Johnny undir stýri. Ók eins og vitlaus maður og samkjaftaði ekki, sennilega á örvandi lyfjum. Já Gústi, það gekk stundum á ýmsu í branasanum en það var skemmtilegt. Ógleymanlegir eru einnig dagarnir í Bandaríkjunum, við upptökurnar á Hljómar ´74 í Shaggy Dog stúdíóinu í Stockbridge, Massachusetts. Þá var Björgvin kominn í bandið og okkur fannst þetta einhvern vegin orðið fullkomið. Eftir að ég gifti mig og börnin fóru að koma urðu heimsóknirnar mínar á billjarðstofuna stopulli, en vináttta okkar var sterk. Þegar ég loksins fór að læra eitthvað og fékk styrk til framhaldsnáms í Danmörku, komstu með fjölskylduna í heimsókn til Tåstrup, það var gleðidagur. Við fórum í Tívolí og börnin skemmtu sér konunglega, Daníel þinn og Aðalsteinn minn og Ingibjörg. Eftir að ég lauk matvælatæknináminu kom heim og byrjaði með Kjarnavörur, komstu reglulega til mín og fékkst litla fötu af jarðarberjasultu. Þú vildir vera klár með ristað brauð með Kjarnasultu handa Daníel og Davíð þegar þeir voru að koma inn úr fótbolta eða skólanum, það var í uppáhaldi hjá þeim og þú hugsaðir alltaf einstaklega vel um drengina þína.  Á hverjum einustu jólum komstu sjálfur með jólakort heim til okkar. Trygglyndi þitt var einstakt. Guð blessi minningu þína, elsku Gústi og huggi aðstandendur.

Minningarsíður

Nýleg andlát

Útfarir

Hlaðvarp

Þjónustusíða

Fræðsluefni

Ágúst Ágústsson

Andlátstilkynning

Útför

Aðstandendur

Ertu með minningargrein?